MENU
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Bykowie.

Dodał: FM° - Data: 2006-06-26 05:53:04 - Odsłon: 1149
19 czerwca 2006


dariuszfaranciszek°: Kościół w Bykowie jest orientowany, murowany, tynkowany. Obecnie bezstylowy w wyniku wielu przeróbek. Został założony na planie wydłużonego prostokąta. Elewacje zdobione elementami neoromańskimi - elewacje boczne zwieńczono fryzem arkadkowym, łuki okienne. Nie wyodrębnione w bryle kościoła pomieszczenia - zakrystia od północy i salka katechetyczna od południa wydzielają prezbiterium trójbocznie zamknięte od wewnątrz. Rozmieszczenie wysokich, zamkniętych półkoliście okien w ościeżach (od zewnątrz w uskokowo profilowanych) niezależne od układu wnętrza. Otwory drzwiowe prostokątne. Kościół przykryty dachem dwuspadowym krytym dachówką, z którego od zachodu wyrasta kwadratowa, drewniana wieża, konstrukcji słupowej, zwieńczona ośmiopołaciowym hełmem z latarnią. Barokowe wnętrze przekryto stropem belkowym z zastrzałami. Jednokondygnacyjna empora z trzech stron otacza nawę wraz z prezbiterium. Słupy podpierające wąskie empory boczne (w części prezbiterialnej empor znajdują się loże kolatorskie,a pod nimi zakrystia i salka katechetyczna) wydzielają nawy boczne. Od zachodu szeroka empora organowa wielobocznie wysunięta na osi. Parapet empory akcentowany spiralnie skręconymi kolumienkami (takie same kolumienki zdobią słupy podtrzymujące gzyms obiegający nawę z prezbiterium) i płycinami. Na stropie nawy głównej i prezbiterium oraz na parapetach chóru muzycznego, empor i lóż kolatorskich późnobarokowa polichromia, w tym objaśnione inskrypcjami tarcze herbowe Fryderyka Leopolda von Titzenhoffer i jego żony, Sylwii Ludwiki z domu von Leitsch (prawdopodobnie fundatorów), Polichromie wykonał w 1702 lub 1706 r. Karol Hoffman z Gotha.
Z zabytkowego wyposażenia należy wymienić pozostałości ołtarza barokowego (ok. 1650; obraz Ostatniej Wieczerzy w ramie ze snycerskimi uchami małżowinowo-chrząstkowymi, w górnej części uzupełnianej suchym akantem) oraz barokową ambonę (1702?). Wejście na kazalnicę z zakrystii. Zgodnie z inskrypcjami odnawiana w latach 1722 i 1876. Wieloboczny korpus zdobiony snycerskimi girlandami kwiatowymi; płyciny zdobione malowidłami czterech ewangelistów. Baldachim wieńczy pęk akapitowych wolut dźwigających gorejącą kulę


  • /foto/8489/8489375m.jpg
    1900 - 1902
  • /foto/3613/3613109m.jpg
    1910 - 1930
  • /foto/364/364024m.jpg
    1936 - 1944
  • /foto/6667/6667373m.jpg
    1974
  • /foto/423/423119m.jpg
    1980 - 1982
  • /foto/88/88026m.jpg
    2006
  • /foto/88/88027m.jpg
    2006
  • /foto/88/88030m.jpg
    2006
  • /foto/190/190318m.jpg
    2007
  • /foto/4908/4908930m.jpg
    2014

FM°

Poprzednie: Kapliczka słupowa Strona Główna Następne: Kościół Matki Bożej Różańcowej